Czas urlopu.

Zadziwiający i wręcz niemożliwy jest sposób w jaki mijają człowiekowi wolne od pracy dni. Kiedy zaplanowałem sobie urlop i nadszedł ostatni tydzień roboty, czas dłużył się niemiłosiernie. Tydzień wydawał się być miesiącem. Wcześniej dni leciały jak wściekłe, ale ostatnie godziny były zdecydowaną przesadą. Kiedy człowiek na coś czeka z niecierpliwością, czas zdaje się specjalnie – jak na złość, zwalniać, wręcz stawać w miejscu (patrząc na zegarek wydaje się, że wskazówka ciągle stoi na ‘13:50′).

Natomiast kiedy nadszedł ‘freizeit’ dni zapierniczają jak wściekłe! I za żadne skarby nie da się tego chociaż troszkę spowolnić. Ani się obejrzę, a już minie tydzień i znów trzeba będzie wyruszyć do roboty. Dopiero co cieszyłem się rozpoczęciem wolnego, a już minęły 4 dni. Koszmar.

Pradawne  polskie przysłowie mówi, że ‘wszystko co dobre szybko się kończy’ ( ). Na tej podstawie można wywnioskować, że jeżeli chcemy dłużej nacieszyć się urlopem, musimy zagwarantować sobie same złe doznania . Wtedy czas będzie nam płynął powoli. Nie mam wyjścia. Od dziś zaczynam sobie uprzykrzać żywot. Nie może być tak, że cały miesiąc czekam na urlop, a kiedy ów okres nadchodzi i ledwo się rozpocznie, już trzeba się z nim żegnać. DOŚĆ! Zero ‘umilaczy’ czasu.

Oczywiście żartować można, ale prawda jest taka, że nic nie zatrzyma biegnącego szaleńczym tempem czasu. Szczególnie, że wszyscy oczekują iż na urlopie będzie się pomagało w pracach domowych. Coś mi się nie wydaje, że taki stan rzeczy szybko ulegnie zmianie. Do zrobienia jest jeszcze masa rzeczy… a jak wszyscy wiedzą – przy prac czas szybciej ucieka . No cóż, pozostaje żyć nadzieją, że jakoś się wytrzyma do następnego urlopu. Tym razem wezmę 2 tygodnie!